غصب هم مگر از زن نيرومندتر نيست ؟ وانگهى چرا در صورتى كه شوهر نكند هم‌چنان ازين بخش ميراث محروم است . پس برمبناى دليل اين روايت ، اگر زن با آن دو احتمال از قسمت‌هاى اصلى « ميراث » محروم باشد ، مرد بايد محروميتى بيشتر داشته باشد . و يا در قضيه‌ى « عاقله » كه بر مبناى فتاوا ، اگر شخصى بالغ بدون تعمّد كسى را كشت ، خون‌بهاى مقتول بر عهده‌ى عموها و دايىهاى قاتل است هر چند اينان نوجوان بىثروت و وى مسنّ و ثروتمند باشد ! اين فتوا هم صد در صد مخالف عقل و بر خلاف نصوص آياتى از قرآن كريم است . و نيز در باب قصر نماز و افطار روزه ، همان سفر هشت فرسنگى گذشته ، مبناى فتواى مشهور است با آن‌كه لااقل « مسيرةُ يومٍ » ميزان است يعنى مسافت يك روز مسافرت با وسايل نقليه‌ى امروزى كه خيلى بيشتر از هزار كيلومتر است ، وانگهى اين هم ملاك نيست ، بلكه بر حسب آيه‌ى قصر : « إن خفتم أن يفتنكم‌الّذين كفروا » تنها به‌شرط خوف بر جان و مانند آن ، تنها از كيفيت نماز كاسته مىشود ، كه امروزه در سفر ، هرگز نماز شكسته نمىشود و روزه نيز افطار نمىگردد . و درباره‌ى فتواى مشهور لزوم طهارت از جنابت براى ورود روزه دار به‌صبح رمضان ، با رجوع به‌قرآن مىبينيم كه بر حسب نص قرآنى هرگز چنان قيدى وجود ندارد ، زيرا « فالآن باشروهنّ . . و كلوا و اشربوا حتّى يتبيّن لكم الخيط الابيض من الخيطالاسود من‌الفجر » مباشرت با زنان را هم‌چون خوردن و آشاميدن ، تا لحظه‌اى پيش از طلوع فجر جايز دانسته ، كه ديگر وقتى براى غسل جنابت نخواهد ماند ، رواياتى شيعى و روايات سنّى هم موافق نصّ آيه است و تنها چند روايت شيعى كه با يكديگر تناقض هم دارند اين طهارتِ پيش از طلوع فجر را يا واجب و يا شرط صحت روزه